برای معرفی بهترین ورزشكاران تاریخ ایران، بعد از ارایه مصادیق، شناسه‌ها، دلایل و توجیهات مختلف می‌توان حدود 20 نامزد را انتخاب كرد.
 
نفراتی چون مرحوم تختی، عبدا...موحد، امامعلی حبیبی، ابراهیم سیف‌پور، رسول خادم و حمید سوریان در كشتی، حسین رضازاده و محمد نصیری در وزنه‌برداری، هادی ساعی در تكواندو، علی دایی در فوتبال و ... این معیارها را بررسی می‌كنیم اما قبل از مرور این معیارها به بررسی عملكرد ورزشكاران طلایی ایران در میادین معتبر جهانی و المپیكی می‌پردازیم. توجه كنید:

محمد نصیری، حسین رضازاده و عبدا...موحد، صاحب بیشترین تعداد مدال طلا در تاریخ ورزش ایران هستند و حمید سوریان،‌ به تازگی با گرفتن مدال پنجم وارد فهرست نزدیك‌ترین طلایی‌های تاریخ ورزش به آنها شده است. سوریان از حیث مرغوبیت مدال طلا، امروز بعد از نصیری، رضازاده و موحد در رتبه چهارم ایستاده است. درباره هادی ساعی باید بررسی بیشتری بكنیم به این دلیل كه مدال‌های طلای كسب شده توسط او در میادین جهانی (مسابقات جهانی) یا جام‌جهانی متعدد و مختلف بوده است. به این ترتیب كه در تكواندو، به اندازه كشتی، جدول مسابقات مشخص نیست و اندازه رقابت‌ها هم معلوم نیست. با این حال می‌توانیم بار دیگر مروری كامل بر برخی از اطلاعات داشته باشیم.

محمد نصیری، با شش مدال طلا، یك نقره و دو مدال برنز همچنان پرافتخارترین مرد تاریخ ورزش ایران است. نصیری در دو دهه 60 و 70 میلادی صاحب این مدال‌های ارزشمند شد. او تا پایان دوران قهرمانی خود همچنان در كورس بهترین‌ها ماند و موقعیت‌های جالبی را به دست آورد.
هادی ساعی، بهترین المپین ورزشی ماست. هادی ساعی در سه المپیك متوالی سه مدال گرفت كه رنگ دو مدال آن زرین بوده است. ساعی در المپیك 2000 سیدنی برنز گرفت. او در المپیك 2004 آتن صاحب گردن‌آویز طلا شده و این مدال طلا را در المپیك 2008 پكن تكرار كرد.
اما عبدا... موحد با ثبت شش مدال طلای متوالی ركورددار كسب طلاهای متوالی در تاریخ ورزش ایران است. عبدا...موحد جمع‌آوری این شش طلا را از مسابقات جهانی 1965 منچستر شروع كرد و تا مسابقات جهانی 1970 ادمونتون كماكان مدال طلا می‌گرفت.

اما رضازاده هم در این عرصه شش مدال طلای متوالی گرفت. رضازاده از حیث دوری زود هنگام از ورزش نمونه بوده است. رضازاده كارش را از مسابقات المپیك 2000 سیدنی شروع كرد. در این سال او ركورد جهانی را شكست. او در سال‌های 2002، 2003، 2004 (المپیك)، 2005 و 2006 هم پنج طلای دیگر گرفت. رضازاده در المپیك 2008 زمانی كه 30 ساله نشده بود، از مسابقات كناره گرفت و در حالی‌كه شرایط ماندن و گرفتن حداقل سه مدال طلای دیگر را داشت.
حمید سوریان حالا می‌تواند ستاره تابناك ورزش ایران و بهترین بهترین‌ها لقب بگیرد. او در المپیك 2008 از دور رقابت‌ها كنار رفته و به رتبه پنجم رسید در حالیكه او از سال 2005 قهرمانی را شروع كرده بود. سوریان در سال‌های 2005، 2006، 2007 و 2009 چهار مدال طلا گرفته و مدال تازه او مدال جدیدش در این عرصه را ثبت كرده است. سوریان با توجه به سن و سالی كه دارد می‌تواند اولین مرد صاحب 10 طلا در تاریخ ورزش ایران باشد.
 
جهانی 2011، المپیك 2012، جهانی 2013، جهانی 2014، جهانی 2015 و المپیك 2016، میدان‌هایی است كه می‌تواند حداقل شش مدال طلای دیگر را تقدیم سوریان كند. او امروز باید فخر و مباهات ورزش باشد و می‌تواند در آستانه بازی‌های آسیایی گوانگجو، روحیه كاروان ورزش را بالا ببرد. وقتی تیم كشتی فرنگی ما در جهانی دو طلا می‌گیرد در آسیایی می‌تواند سه طلا داشته باشد. سه طلا در فرنگی، چهار طلا در آزاد، دو طلا در وزنه‌برداری، شش طلا در ورزش‌های رزمی، دو طلا در بوكس، پنج طلا در ورزش‌های متفرقه مثل دوچرخه‌سواری، تیراندازی و ورزش‌های تیمی، می‌تواند كاروان ورزش را در ایران به سرمنزل مقصود برساند. به هر حال ما كاری به گوانگجو نداریم بلكه می‌خواهیم بگوییم روحیه‌ای كه سوریان خلق كرده می‌تواند طلای ورزش را در گوانگجو از 20 مدال عبور دهد. امیدواریم