قصه تکراری اول مهر همان ترافیک هرساله است که گویا پایانی ندارد. سال گذشته برای حل این مشکل که اکنون به یک بحران تبدیل شده است قرار شد از ابان ساعت کاری ادارهها و سازمانها با مدارس تغییر کند اما این طرح به نتیجه نرسید و به امسال موکول شد. اما واقعا غول ترافیک تهران تنها با تغییر ساعت کاری به چراغ جادو باز خواهد گشت؟
به گزارش «خبر آنلاین»، حمزه شکیب رئیس کمیسیون عمران شورای شهر معتقد است که باید برای حل این مشکل یک برنامه ریزی اساسی را از ابتدای تیرماه اغاز کنیم نه اینکه در روزهای بحرانی چاره جویی کنیم:
تصور میکنید امسال هم با شروع سال تحصیلی شاهد ترافیک باشیم؟
بله، با این امکانات نرم افزاری و سخت افزاری که در بخش حمل و نقل داریم باز هم با اغاز سال تحصیلی شاهد ترافیک سنگین و غیرقابل تحملی خواهیم بود. به عبارتی نسبت به سالهای گذشته هیچ چیزی تغییر نکرده که تصور کنیم امسال ترافیکی نخواهی داشت و وضعیت مانند سابق خواهد بود.
به عقیده جنابعالی برای کاهش ترافیک، تغییر ساعت کاری که از طرف شورای عالی ترافیک باز هم پیشنهاد شده ایده مناسبی نخواهد بود؟
به نظر من حتی تغییرساعت کاری هم نمیتواند از حجم ترافیک بکاهد، چون این مشکل تنها با برنامه ریزی اصولی حل خواهد شد.
این برنامه ریزی چطور امکان پذیر خواهد بود وقتی هنوز هم والدین خودشان فرزندشان را به مدرسه میبرند؟
دقیقا منظور من هم همین است که ساماندهی مناسبی در این زمینه انجام نشده است. متاسفانه زمان اوج ترافیک به صورت دیمی بعد از گذشت چند روز از اول مهر راه حلهای زودگذر را پیشنهاد میدهند، درحالی که اگربخواهیم اصولی دراین باره کاری کنیم باید از تیرماه برنامه ریزی دقیق و مناسبی داشته باشیم.
این کار با یک برنامه ریزی اصولی در زمینه فرهنگی توسط دستگاههای مسئول برای خانوادهها امکان خواهد داشت. یعنی انقدر وسایل حمل نقل عمومی داشته باشیم که دیگر خانوادهای نگران تاخیر فرزندشان به مدرسه و خانه نباشند . یا از همان اول مهر سرویسهای مدارس اماده باشند نه اینکه تا اواسط ابان هنوز خانوادهها درگیر این موضوع باشند.
باید به گونهای برنامه ریزی کرد که خانوادهها حتی یک روز هم فرزندشان را به مدرسه نبرند چون گاهی محل کار و مدرسه در دو نقطه متفاوت شهر است و همین مسائل ترافیک تهران را تشدید میکند.
دبیر شورای عالی هماهنگی ترافیک در سخنانی گفته که ، بر اساس استانداردهای جهانی تهران ظرفیت تردد دو برابر خودروهای موجود را دارد شما با این نظر موافقید؟
باید دید مبنای این محاسبه چیست. چون مبنای محاسبه اگر وسایل نقلیه عمومی باشد امار با حمل و نقل خصوصی متفاوت خواهد بود. لذا من مبنای محاسبه را نمیدانم اما احساس میکنم ایشان درباره حمل و نقل عمومی نظر دادهاند.
اما اگر واقع بینانه درباره این موضوع بخواهیم صحبت کنیم این امر با وضعیت خیابانها و بزرگراههای تهران امکان پذیر نخواهد بود، مگر انکه در بخش سخت افزاری ، مدیریت و فرهنگ ترافیک کار کنیم و برای استفاده از حمل و نقل عمومی تلاش کنیم.
یکی از مباحثی که همیشه در کاهش بار ترافیک تهران عنوان میشود بالابردن فرهنگ مردم در استفاده از وسایل عمومی است. اما باز هم این مشکل همچنان وجود دارد؟
فرهنگ سازی وظیفه صدا و سیماست . و این هم به چند روز و چند ماه ختم نمیشود.و باید در تمام طول سال به مردم اموزش داد. از طرفی همانطور که گفتم وسایل حمل و نقل عمومی را هم باید توسعه داد.
بنابراین این ادعا که تهران در سال 1390 قفل خواهد شد میتواند صحت داشته باشد؟
اگر سرمایه گذاری روی حمل و نقل عمومی نشود و باز هم مردم همچنان از وسایل شخصی استفاده کنند این امکان وجود دارد. باید سهم مترو در حمل و نقل عمومی را از 6 درصد به 30 درصد برسانیم که این کار با تخصیص بودجه، افزودن خطوط و واگن امکان پذیر است اما تصور میکنم با شرایط فعلی تا دو سال اینده این امر تحقق نیابد. علاوه براین
باید روی اتوبوس هم سرمایه گذاری کنیم و تعداد ان را افزایش دهیم و سیستم ان را هوشمند کنیم. در این صورت میتوانیم امیدوار باشیم که مسئله ترافیک تهران با برنامه ریزی حل شده است.
اما همانطور که خودتان هم اشاره کردید با وضعیت فعلی امکانپذیر نخواهد بود؟
بسیاری از کشورها این کار را کردند و اگر در تهران هم با برنامه ریزی و مطابق ایین نامه حمل و نقل پیش رویم کنترل ترافیک غیر ممکن نخواهد بود.
در قالب همین ایین نامه باید سالانه 22 کیلومتر مترو احداث کنیم. درحالیکه در سالهای قبل چنین اتفاقی نیفتاده است؟
ما ظرفیت مهندسی مناسبی برای احداث مترو داریم اما همه دستگاهها باید در این زمینه همکاری مناسب را داشته باشند.