|
|
|
هرگز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جريده ي عالم دوارم ما
استاد شجريان
زنده باشي و پاينده
|
|
|
سه شنبه 13 مهر 1389
|
SAEED
|
|
|
آري استاد شجريان رفت تا از انجا قلبش براي ايران بتپد و باقيمانده عمر را حالي همچون خوانندگان لوسانجلسي كند و درضمن فقر شديدي كه بر هنر موسقي سنتي ايراني در انجا حاكم بود را برطرف سازد و در صورت توانستن شور و حالي هم بر ضد انقلاب ها دهد. ميترسم چندي نگذشته استاد با سوزي خاص ترانه اينجا غروب نازنين دنيا دروغ نازنين تو شهر غربت زندگي چه بي فروغه نازنين را با آواي چهارگاه بخواند و او هم بگويد دارم ميام به تهران - دارم ميام به تهران - به هواي...ميام . و در اين بين رسانه هاي انگليسي و وابسته به منافقان هم فرصت را براي استعمال خارجي از استاد در راستاي اهدافشان مناسب يابند.
|
|
|
|
|
خطاب به دوست عزیز، آقا سعید که مطلب بالا را نوشته است:
پیش چشمت داشتی شیشه کبود زین سبب عالم کبودت می نمود.
|
|
|
چهارشنبه 11 آبان 1390
|
معين
|
|
|
سعيد جان
مي بيني كه الان كه 1 سال از اون كامنت تو گذشته شجريان هنوز همان شجريانه، حتي شجريان تر شده. اين پير مرد تو 70 سالگي چشمش به اين دنيا نيست. اون به فكر من و توئه، فكر كن يك كم.
|
|