اما گذشت زمان، مشخص نمود که او بازیگری بسیار باهوش است که خود را محدود به یک غالب مشخص نمی کند. کاپریو با ظاهر شدن در نقشهای مختلف نشان داد که یک استعداد انکار ناپذیر در دنیای سینما است. اما کار او تنها مختص به بازی در فیلمهای سینمایی نیست.

او از کودکی به مسایل محیط زیست علاقه مند بوده و در سال 1998 بنیاد دی کاپریو را پایه گذاری کرد که وظیفه این بنیاد آموزش اهمیت به مسایل زیست محیطی بود. بیشتر تمرکز این مجموعه در جهت پرداختم به مسایل مرتبط با افزایش دمای زمین و مسایل مربوط به انرژی های جایگزین معطوف بود. در سال 2000 او بعنوان دبیر جشن روز جهانی زمین انتخاب شد و در ویژه برنامه 20/20 کانال ABC با بیل کلینتون، رییس جمهور وقت آمریکا مصاحبه ای مفصل در خصوص تهدیدهای بالقوه موجود برای محیط زیست، انجام داد.

دی کاپریو در سال 2004 در فعالیتی مشترک با انجمن محافظت از منابع طبیعی، به آموزش جوانان و برانگیختن آنان در انجام فعالیتهایی به نفع محیط زیست پرداخت. همچنین او از صدای خودش در دو فیلم کوتاه با نامهای اخطار جهانی و سیاره آب استفاده نمود.

دی کاپریو در آخرین فعالیت خود تهیه کنندگی فیلمی با نام یازدهمین ساعت را بعهده داشته است. او در این فیلم بلند، از تصویر و صدای خود نیز استفاده نموده. یازدهمین ساعت فیلمی است به نویسندگی و کارگردانی دو خواهر با نامهای لیلا کانرز پیترسن و نادیا کانرز. این فیلم از فیلمهای منتخب جشنواره کن 2007 بوده است.

یازدهمین ساعت داستانی است درباره روند تاثیر نحوه زندگی کنونی نوع بشر بر شرایط زیست محیطی کره زمین. در این فیلم نقش ساکنان زمین در مختل نمودن اکوسیستم و همچنین روش حفظ زمین از چنین خطراتی به تصویر کشیده می شود. یازدهمین ساعت فراخوانی جهانی است برای تغییر. فیلم مملو است از ایده ها و راه حلهایی برای پیشگیری از بروز حوادث زیست محیطی. این مستند شامل گفتگو با بیش از پنجاه متخصص، صاحب نظر، اندیشمند و همچنین افراد سیاسی مثل میخاییل گورباچوف و جیمس وولسی رییس اسبق سازمان سیا است.

یازدهمین ساعت را می توان از جنبه ای دیگر مورد بررسی قرار داد. اگرچه رسالت اصلی فیلم نشان دادن خطرات موجود برای نوع بشر است، اما باید به ابزاری که فیلم در نمایش دادن این مسایل به بیننده، بکار می گیرد نیز توجه نمود. حضور دی کاپریو به عنوان یک سوپراستار در فیلم توجه بسیاری را به خود جلب می کند و باعث می شود تا بسیاری از سر کنجکاوی به مضامین فیلم توجه نمایند.

از طرفی دیگر، کاپریو از نفوذ خود استفاده نموده و به ملاقات با صاحب نظران و افراد برجسته رفته و نظرات آنها را گردآوری نموده. کاپریو درباره انگیزه اش از مشارکت در این پروژه می گوید: " به نظر می رسد امروزه بیش از هر دوره ای ما در معرض خطر هستیم. مسیله افزایش دمای جهانی در ذهن بسیاری از مردم وجود دارد و در تمام دنیا مردم در این خصوص صحبت می کنند. بنابراین این بسیار هیجان انگیز است که بخشی از این حرکت جمعی باشی. فکر می کنم این حرکت نسل من و نسل پس از من خواهد بود. فکر می کنم این موضوع بیشتر از هر موضوعی دیگر تاثیر جهانی داشته و من علاقه مند بودم که بخشی از این حرکت جهانی باشم."

اگرچه در یک فیلم داستانی هدف و پیام اصلی در قالب داستان و بصورت غیر مستقیم به مخاطب ارایه می شود، اما فیلمهای مستند با اتکا به واقعیت موجود، مضمون مورد نظر را بطور مستقیم به بیینده القا می نمایند. فیلم های مستند می توانند با برنامه ریزی های جانبی، غیر از نمایش فیلم، توان مخاطبان را در جهت رسیدن به اهداف بکار گیرند.

یازدهمین ساعت از این دسته مستنداتی است که تنها به دیده شدن توسط مخاطب اکتفا نکرده و دست اندرکاران آن در خصوص امکان فعالیت علاقه مندان در جهت حفظ محیط زیست، پس از تماشای فیلم برنامه ریزی کاملی نموده اند. (برای اطلاعات بیشتر به سایت فیلم مراجعه کنید.)

باید به این نکته توجه نمود که در سینمای ما یک شکاف عمیق بین موضوعات قابل مستند سازی با چهره های برجسته وجود دارد. بدین معنی که سینمای مستند بیشتر جنبه تجربی دارد تا یک فعالیت حرفه ای. از طرفی دیگر فیلمهای مستند کمتر در اختیار مخاطب عام قرار می گیرند و شاید برای بسیاری از مخاطبان، واژه مستند، تداعی کننده فیلمهای حیات وحش باشد.

در نظر داشتن این نکته نیز حایز اهمیت است که محوریت مشکلات زیست محیطی در این فیلم، در کشور آمریکا بنا شده است، اما دست اندرکاران فیلم به آن جنبه ای جهانی داده اند و فیلمی با برد جهانی ساخته اند. این کاری بسیار هنرمندانه است و شاید یک تکنیک در برانگیختن انسانها در هر کجای دنیا.

امروزه برای تاثیرگذار بودن، گریزی نیست مگر درکنارهم قرار دادن جزییاتی برای دستیابی به اثر فرا مرزی.