کد : 38791
تاریخ درج مقاله : پنج شنبه 9 مهر 1388 
اخلاق در روابط عمومی پایه و اساس ارایه واقعیت ها
رعایت اخلاق در همه زمینه ها از جمله روابط عمومی جزو مباحث مهمی است که در حیطه کار روابط عمومی باید به آن توجه کامل مبذول شود.
 گروه : اجتماعی / ارتباطات / ارتباطات اجتماعی
رعایت اخلاق در همه زمینه ها از جمله روابط عمومی جزو مباحث مهمی است که در حیطه کار روابط عمومی باید به آن توجه کامل مبذول شود.

در مقاله پژوهشی زیر که به وسیله علیرضا مزین مدیر روابط عمومی برق منطقه ای گیلان تدوین شده ویژگی ها و اصول اخلاق حرفه ای در حیطه روابط عمومی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

اخلاق همانگونه که از احساسات و باورهای فرد متأثر می شود تابعی از ارزشها، هنجارها و قوانین حاکم بر جامعه است. رعایت امانت، درستکاری، انصاف،حریم خصوصی افراد و وفاداری در قلب حرفه های ارتباطی قرار دارد و مسایلی چون تبعیض، بی عدالتی، تضیع حقوق دیگران و بی توجهی به اموری چون محیط زیست و حقوق بشر پذیرفته نیست لذا وجدان فردی همواره ناظر بررفتار اخلاقی است و مسیولیت اجتماعی نیز از طریق رسانه ها اعمال می شود.

در حرفه روابط عمومی پنج نوع رابطه اخلاقی وجود دارد که شامل: وظیفه نسبت به خود، نسبت به مخاطب، نسبت به کارفرما، نسبت به حرفه و سرانجام نسبت به جامعه مورد تأکید است. در عرصه بین المللی انجمن بین المللی روابط عمومی (ایپرا) در سال 1961 با الهام از اعلامیه جهانی حقوق بشر پنج اصل پایه و عام را به عنوان اصول اخلاق حرفه ای در روابط عمومی مورد تصویب قرارداد که ناظر برفعالیت شاغلان این حرفه در سراسر جهان است.

مشاهدات بیانگر آنست که شاغلان روابط عمومی در بخشهای دولتی ، عمومی و خصوصی اغلب در کسب یا انتشار اطلاعات با دشواریهای اخلاقی روبرو هستند که بر سرعت تصمیم گیری آنها موثر است. مثلاً چه زمانی باید اطلاعات را منتشر کرد؟ چگونه باید با شایعات برخورد کرد؟

آیا در چارچوب منافع عمومی می توان تمامی اطلاعات را به رسانه ها داد؟ در چه زمانی سازمان باید از عامه مردم عذرخواهی کند؟

پاسخ به این سیوالات و صدها سیوال دیگر وقتی ممکن است که اصول اخلاقی حاکم بر رفتار حرفه ای به صورتی شفاف راهنمای عمل باشد.

مدیران و کارکنان روابط عمومی خود را عضوی از حرفه شرافتمند (honorable) و بسیار موثر می دانند که نسبت به عموم مردم و مشتریانشان مسیول و متعهد می دانند. روابط عمومی ها با آگاهی از تأثیر و نفوذ پیام های خود سعی دارند تا قدرت خود را با نوعی رفتار اخلاقی عمومی تطبیق دهند و در ایفای این مسیولیت تحت تأثیر عواملی همچون : الزامات قانونی، خط مشی وانتظارات مشتری، معیارهای تنظیم شده در حرفه روابط عمومی و یامعیارهای داخلی موسسه ها، وزارت خانه و یا خودکارکنان، ارزشهای فردی هستند، که بر تصمیم گیری و تصمیم سازیهای روابط عمومی تأثیر می گذارد.عملکرد فعالیتهای اساسی تجاری در روابط عمومی، یافتن مشتری، حفظ آن و خدمت به آنان است.

● وظایف روابط عمومی

بهره گیران از اطلاعات انتظار انتشار اطلاعات و بیان حقایق ورفتار صادقانه از روابط عمومی دارند. گاهی بیان حقایق گزینشی selective truths جایگزین بیان کل حقیقت (The whole truths) می شود این امر اگرچه بنوبه خود درست است ولی شامل تمام واقعیت نیست و در اینجا مشکل زمانی است که گوینده حقیقت و شنونده آن از معیارهای متفاوتی برخوردار باشند. مثلاً جعل اطلاعات ممکن است برای برخی مبالغه بنظر برسد در حالیکه برای دیگران نوعی فریب باشد و در این موارد باید به اصول اخلاقی انتشار اطلاعات توجه کرد.

معیارهای اخلاقی در روابط عمومی همچون حرفه های دیگر هرگز ثابت نیستند و همراه با تحولات محیطی و تجاری، به سرعت تغییر و یا توسعه می یابند . هدف اخلاقی روابط عمومی ایجاد هماهنگی اجتماعی و ترویج درک متقابل و همزیستی مسالمت آمیز میان افراد و نهادها است. روابط عمومی مهمترین حلقه ارتباطی در فرآیند ارتباطات است که روابط را نزدیک و ابهامات را مرتفع می کند و ذینفعان سازمان را در جریان اطلاعات قرار می دهد. در سطحی بالاتر، روابط عمومی ها درباره تأثیرات کلی تصمیم گیری با مشتریان خود مشورت کرده و با استفاده از ابزارهای ارتباطی خود به آنها اطمینان می دهند که عملکرد سازمان مبتنی برمنافع همه نهادهایی است که از عملکرد سازمان متأثر می شوند.

در دنیای امروز برای موفقیت هرگز نباید مردم نادیده گرفته شوند و برای تداوم حضور در جامعه مصرفی جدید، باید به خواست های مردم پاسخ داد و کانالهای ارتباطی موثری با آنان ایجاد کرد. عامه آگاه بهترین پشتیبان و پناهگاه جامعه در بحرانهای اجتماعی است. تلاش برای رساندن اطلاعات صحیح به مردم موجب برخورداری از حمایت جامعه خواهد شد.

البته ایجاد اعتباربرای سازمان تنها ازطریق روابط عمومی حاصل نمی شود. هرشرکت و سازمانی باید خود شایسته اعتبار بوده وآنرا حفظ کند. روابط عمومی ها نیز سعی دارند که با تلاش برای تطبیق کارکنان با شرایط و انتظارات جدید و با تأمین خواست های فردی، علایق جامعه را نیز برآورده کند و این بیانگر عملکرد مطلوب روابط عمومی است.

عدم تلاش برای ایجاد مسیولیت پذیری اجتماعی در سازمان سبب بی اعتمادی افکار عمومی خواهد شد.

● رسالت مدیر روابط عمومی

یک مدیر روابط عمومی می داند که برای روابط عمومی ، مساله اصلی اخلاقی این نیست که چگونه مقررات قید و بندها را بشناسد بلکه مهم آنست که چگونه می تواند به آن عمل کند. بحرانهای اخلاقی برای کارکنان روابط عمومی ها از دو جنبه مهم است، یکی از جنبه ماهیت خاص اخلاق حرفه ای و دیگری چگونگی حفظ و انجام اعمال اخلاقی است که بر اعتبار سازمان تأثیر می گذارد.

عوامل متعددی برعملکرد نامطلوب روابط عمومی مؤثرند. فعالیت در شرکتهای نامناسب و عدم شناخت صحیح مردم و دیدگاه ناکافی آنها نسبت به روابط عمومی، برعملکرد نامطلوب این حرفه تأثیرمی گذارد. ادامه این امر برای گروهی ازکارکنان این بخش حالت تدافعی و برای برخی دیگر احساس بیهودگی ایجاد می کند.

در این میان مسیولیت روابط عمومی به عنوان مشاور و پیام رسان و نیز طرف اصلی با افکار عمومی در مسایل اخلاقی از دیگران بیشتر است. موفقیت سازمانها در رفع ابهامات مربوط به فعالیتهای تجاری و عملکرد خود در برابر افکار عمومی مستقیماً به توانایی روابط عمومی بستگی دارد و این بخش به سازمان کمک می کند تا از نظر اجتماعی بیشتر مسیولیت پذیر باشند. روابط عمومی ها باید مظهر و الگوی درستکاری، صداقت و شفافیت کامل باشند و خود معیارهای عالی اخلاقی را رعایت کنند تا امکان قضاوت صحیح افرادی که از آنها نمایندگی می کنند، فراهم شود.

● بهبود اعتبار روابط عمومی ها

روابط عمومی ها برای بهبود اعتبارخود وظیفه ای سه گانه دارند: آنها باید موقعیت خود را هم در بین عامه، هم دربین سازمانهایی که ایجاد کرده اند بهبود بخشند و نیز مسیولیت اجتماعی خود را در قبال مشتریان سازمان گسترش دهند. روابط

میان سازمانها و جامعه مفهوم مسیولیت پذیری اجتماعی را مشخص و مدیران سازمانها رامتعهد می سازد تا به تصمیم گیری درباره روابطی که برهمه مردم تأثیر گذاراست ، توجه کنند. یک سازمان نمی تواند صرفاً با انجام اعمال خیرخواهانه ظاهری به تعهدات اخلاقی اش عمل کرده باشد، درعوض باید هر ضرری را که می تواند برجامعه وارد سازد بموقع تشخیص داده وبرای رفع آن اقدام کند.

توجه فراینده به اهداف اجتماعی تصمیم گیری های سازمانی برای روابط عمومی این فرصت را فراهم نموده است تا به بالاترین درجه قدرت و موقعیت در سلسله مراتب سازمان دست یابند و از جایگاه قدرتمندی در جلسات هییت مدیره شرکتها برخوردار باشند. ارتقای اعتماد عمومی و تأمین رضایتمندی مشتریان هدف ضروری سازمانهاست واین امر ایجاب می کند که آنها اعتراضات را درک کرده و در هیأت مدیره آنها را مطرح و تصمیم بگیرند.

امروزه، حرفه ای های روابط عمومی از قدرت زیادی در سازمانها و جوامع برخوردارند واین امر ایجاب می کند که مسیولیت پذیری اخلاقی آنها بیشتر از دیگران شود. هرچه شخص یا حرفه با نفوذتر باشد به اخلاق حرفه ای بیشتری نیاز دارد، چون خدمات حرفه ای را ارایه می کند که اغلب در توان ارزیابی مشتری نیست ولی مشتریان باید شخص حرفه ای را مورد اعتماد بدانند واز تواناییها و انگیزه شان اطمینان داشته باشند. در این ارتباط جان کـری (John Carey ) اظهار می دارد که : علت اساسی اینکه حرفه ای های روابط عمومی از دیگر متخصصان مشاغل متمایز شده اند و از وجهه ای همراه باشأن حرفه ای برخوردارند این است که احتمال می رود تعهد ویژه ای برای دراولویت قراردادن خدمت به عامه نسبت به منافع شخصی پذیرفته اند.

روابط عمومی ها به عنوان مدافعان حقوق مشتریان، خود بایداز تعهد اخلاقی ویژه ای برخوردار باشند و دفاعشان نباید جانبدارانه باشد و تلاششان برای دست یابی به موفقیت باید به صورت همه جانبه ودر محدوده اخلاق حرفه ای صورت گیرد.

● احساس تعهد در برابر اعتماد عمومی

لازمه کار روابط عمومی، احساس تعهد در برابر اعتماد عمومی است و این مساله نیازمند اصول زیر است:

1) انطباق کامل اهداف با رفاه عمومی و منافع مشتریان یا کارفرمایان.

2) بکاربستن سه اصل دوستی، صداقت و شفافیت در تهیه و تنظیم مطالب و انتشار عمومی آنها در تمام امور.

3) حفظ اسرار مشتریان یا کارفرما حتی پس از قطع رابطه با موسسه و تا مدتی که منافعش ایجاب کند.

4) تلاش برای جلوگیری از تخلفاتی چون پخش شایعات و بیانه های اهانت آمیز، پنهان کاری از مشتریان و کارفرمایان و پخش هرگزارش که به منظور منفعت شغلی صورت می گیرد.

5) حمایت از تلاشهای برنامه ریزی شده برای پیشبرد اخلاق حرفه ای و مهارتهای تکنیکی این حرفه و نیز آموزش و تعلیم و تربیت شایسته کارکنان روابط عمومی.

● گای وک فیلد

(Gay Wakefeld) استاد دانشگاه بولتر معتقد است: رفع نیازهای اجتماعی که امروزه برعهده تجارت و دولت گذاشته شده است مسیولیت جدیدی را ایجاد کرده که براساس آن حرفه ای های روابط عمومی باید برای پاسخگویی به نیازهای مردم و جامعه به صورت خصوصی وعمومی و یا هر دو آماده باشند .

این امر مسیولیت های فردی و مهارتهای حرفه ای روابط عمومی را در برابر اعتماد عمومی دو چندان می کند.

ارزشهای اخلاقی ، هدایت کننده رفتار هستند. گرچه سازمانها ممکن است به عنوان یک ماهیت مستقل تلقی شوند ولی تصمیمات سازمانی از استدلالهای اخلاقی اشخاص ناشی می شوند. افراد ، نهادهایی کاملاً مجزا، نامربوط و منفرد نیستند، بلکه همواره در بطن جامعه جایگاهی دارند که از نظر اخلاقی خود در آن سهم هستند واساساً اخلاق حرفه ای به هر شخص مربوط می شود . ارزش افرادی که برفرآیند تصمیم گیری سازمان تأثیر می گذارند، در نهایت ارزش سازمان و مسیولیت اخلاقی آنرا مشخص می کند.

جوزف سان (Josefh son) ارزشهای دهگانه جهانی و ثابتی را مشخص کرد که بزعم او برای زندگی اخلاقی ضروری هستند.

این ارزشها عبارتند از: درستکاری، صداقت، وفای به عهد، پایبندی، انصاف، توجه به دیگران، احترام به دیگران، شهر وندی مسیولیت پذیربودن، امتیاز طلبی، مسیولیت پذیری.

اصول اخلاقی که از ارزشهای اخلاقی ناشی شده و رفتار اخلاقی نیز براساس آنها سنجیده میشود، رفتار را هدایت و هماهنگی اجتماعی را ایجاد می کنند . رعایت قانون گرچه خود نوعی رفتار اخلاقی تلقی می شود ولی ممکن است همه رفتارهای اخلاقی را شامل نشود. به عنوان مثال فضیلت را نمیتوان بصورت قانون وضع کرد.

فرهنگ سازمانی، درک مشترک از ارزشهای اخلاقی و هرآنچه که رفتار اخلاقی را می سازد به نمایش می گذارد که روابط عمومی ها نقش مهمی برای ایجاد فرهنگهای مثبت و سازمانی کردن اخلاق حرفه ای ایفاد می کنند.به اعتقاد پروفسور فرایزرسیتل (Fraser Seital)، روابط عمومی، وجدان درونی سازمان است تا مسیولیت اخلاقی را به عنوان محافظ اخلاق سازمانی هدایت کند.

طبیعت کار روابط عمومی به منظور پاسخگویی به مشتریان، به واکنشی سریع و کوتاه مدت نیاز دارد. از اینرو داشتن درک فلسفی از اخلاق حرفه ای ممکن است رفتار اخلاقی را آسانتر نماید.

● تصمیم گیری اخلاقی در روابط عمومی

به منظوراتخاذ یک تصمیم اخلاقی فرانک ناروان (Frank Narvan ) یک فرآیند 6 مرحله ای را ارایه کرد که واکنش طبیعی مردم را به هنگام رویارویی با معضل اخلاقی نشان می دهد. این فرآیند شامل مراحل زیر است:

1 ) مشکل را تعریف کنید.

2 ) راه حلهای انتخابی موجود را مشخص کنید.

3 ) راه حلهای انتخابی مشخص شده راارزیابی کنید.

4 ) تصمیم بگیرید.

5) تصمیم را اجرا کنید.

6 ) تصمیم را ارزیابی کنید.

بخش اخلاقی این فرآیند نیازمند آنست که تصمیم گیرندگان ، مشکلات اخلاقی و راه حلهای آن را در مرحله 1 و 3 و 6 با کاربرد مجموعه ای از فیلترها به نام PLUS تفکیک کنند که عبارتند از :

▪ Policies = خط مشی: آیا تصمیم با سیاست و خط مشی های سازمان من مطابقت دارد؟

▪ Legal= قانون : آیا تصمیم با توجه به قوانین و مقررات اجرایی قابل قبول است ؟

▪ Universal = جهانی : آیا تصمیم از اصول / ارزشهای جهانی که سازمان پذیرفته است پیروی می کند؟

▪ Self= خود: آیا تصمیم، تعریف شخصی مرا از درستی، خوبی، شفافیت و صداقت تایید می کند؟

حرفه ای های روابط عمومی به خوبی می دانند که شرط موفقیت این حرفه در صورتی است که از اعتماد و حمایت عمومی برخوردار باشند و از این رو خود باید در کاربرد معیارهای اخلاقی در فعالیتهای حرفه ای پیشقدم باشند.

برای ارایه دهندگان خدمات حرفه ای چون روابط عمومی، بدکرداری (Malfeasance) یا سوء استفاده از مقام و ناکارآمدی یا بی کفایتی (Incompetence) در رأس فهرست نگرانیهای اخلاقی قرار دارد.

شاید بهترین شعار اخلاقی برای روابط عمومی و همه حرفه ای این باشد که: بـا مـردم چـنان رفتار کن که دوست داری با تو آنگونه رفتار کنند . دادن وعده های دروغین برای مغموم کردن افکار عمومی و ذینفعان بدترین کار ممکن است . اینگونه وعده ها نه تنها مانع مراجعه مجدد مشتریان می شود بلکه انتظاراتی ایجاد می کند که اگر برآورده نشود می تواند منجر به پیگرد قانونی شده و به حیثیت و اعتبار سازمان لطمات جبران ناپذیری وارد کند.

جلب مشتری یا مشتریان براساس اهداف و خط مشی های برنامه و نیز میزان خدمات ارایه شده ، روش بهتری برای بدست آوردن مشتری و حفظ آنها است. روابط عمومی ها مسیولیت دارند تا میان منافع عمومی و دیگر مشتریان بدرستی تعادل برقرار کنند و آن دو را نسبت به خواست های خویش در اولویت قرار دهند. روابط عمومی نباید و نمی توانند بصورت آگاهانه و از لحاظ اخلاقی سازمان را درگیر مسایل ناشاسیت کنند. زیرا آنان وجدان اجتماعی سازمان و حلقه واسطه میان سازمان و مردم اند و نقش شان پشتیبانی از خدمات عمومی و مسیولیت پذیری اجتماعی است .

روابط عمومی به عنوان وکیل مدافع سازمان و مردم باید تشخیص دهند که موکلان (ذینفعان) آنها چه کسانی هستند و سازمان چه اقداماتی را باید برای آنها انجام بدهد آنان نباید اجازه دهند که حرص و طمع، بصیرت، تعهد و عدالتشان را نسبت به انجام کارهای درست ، خدمت صادقانه به مردم و مشاوره درست به مدیران سازمان از بین بروند.

● نگاهی به آیین نامه انجمن بین المللی روابط عمومی

انجمن بین المللی روابط عمومی در سال 1965 در آتن (پایتخت یونان) آیین نامه ای را تصویب کرد که به خاطر تأکید بر حقوق بشر ، رفتار کارکنان روابط عمومی و همچنین نگرش مثبت به این حرفه و موفقیت در تصویب معیارهای اخلاقی مورد قبول جهانی واقع شد.

عضو روابط عمومی باید در رعایت موازین زیر تلاش کند.

1) کمک به فراهم ساختن شرایط اخلاقی و فرهنگی تا انسانها را قادر سازد به کمال برسند و از حقوق سلب ناپذیری که در اعلامیه جهانی حقوق بشر عنوان شده است، بهره مند شوند.

2) فراهم آوردن الگو و کانالهای ارتباطی از طریق ترویج آزادانه اطلاعات مهم که سبب شود هر عضو هر جامعه ای احساس کند که او آگاه است.

3) به دلیل ارتباط میان حرفه ها و مردم، کار یک عضو روابط عمومی حتی به صورت خصوصی، در چگونگی ارزیابی حرفه به عنوان یک کل ، تاثیر دارد.

4) اصول و قوانین اخلاقی اعلامیه جهانی حـقوق بـشـر

(The universal declaration of human rights) را در محدوده وظایف حرفه ای محترم شمارد.

5) توجه به ارزش انسان و حمایت از آن و به رسمیت شناختن حقوق انسانی.

6) فراهم آوردن زمینه های اخلاقی، روانشناختی و ذهنی به منظور گفتگو به شیوه ای مناسب و به رسمیت شناختن حقوق همه گروه ها برای بیان دیدگاه و نظرات آنان.

7) نظارت دایمی بر خود در تمام شرایط و به نحو احسن تا اعتماد کسانی را که با آنها در ارتباط است، جلب کند.

8) انجام کارها در همه شرایط و به نحوی که علایق خاص همه گروهها (هم علایق سازمانی که در آن خدمت می کند و هم علایق جامعه مورد نظر) مشمول توجه شود.

9) به انجام رساندن همه وظایف با صداقت و پرهیز از سخنانی که باعث ابهام یا درک نادرست می شود.

▪ عضو روابط عمومی باید از موارد زیر اجتناب کند.

1) کم اهمیت شمردن حقیقت نسبت به دیگر نیازها .

2) انتشار اطلاعاتی که برمبنای وقایع درست وقابل اثبات بنا نشده اند.

3) شرکت در هر اقدام مخاطره آمیز یا اقدامی که غیراخلاقی و نادرست باشد وبتواند برشأن و منزلت انسان خدشه وارد سازد.

4) به کارگیری هرنوع روش یا تکنیک تلافی جویانه برای تحریک ناآگاهانه فردی که قادربه کنترل آزادی خود نیست.

بر این اساس هر عضو روابط عمومی باید خواستار حقیقت و درستی و بطور کلی معیارهای مورد قبول و پسندیده باشد ونباید بطورعمد اطلاعات نادرست وگمـــراه کننده ای به افراد ارایه دهد واین از بدیهی ترین اصول اخلاقی درروابط عمومی است. البته تشخیص حقیقت خود امر پیچیده است و به نگرش، آگاهی، درک و تفسیر مخاطب بستگی دارد.

سرقت ادبی ( playiarism) ازموارد خلاف اخلاقی است وقوانین اخلاقی ایجاب می کند تا ازنسبت دادن عبارت دیگران بخود بپرهیزیم. زمانیکه عبارت دیگران را بکار می بریم وظیفه داریم که مرجع آنها را مشخص کنیم مگر آنکه مجاز به آن باشیم. حتی بهنگام یادداشت برداری نیز باید دقت بسیاری شود تابهنگام کاربرد یادداشتها، منابع آن کاملا مستند بوده وازسرقت غیرعمدی نیز باید اجتناب کرد. عدم دقت در این کار می تواند آسیبهای جدی برای سازمان ، مدیریت وروابط عمومی بهمراه داشته باشد.

● جعل اطلاعات

(Disinformation) نیزکاری غیراخلاقی است و آن عبارتست از کاربرد مغرضانه اطلاعاتی که اساسا نادرست است وبه قصد گمراه کردن مخاطب یا رقبا صورت می گیرد. خطربزرگ استفاده از چنین تمهیدی، سلب اعتماد عمومی است.

اصول اخلاقی ایجاب می کند که روابط عمومی ها به رفع اشتباهاتشان بپردازند. ضرورت اصلاح درهرزمان وجود دارد.

● اصلاح اشتباهات

به منظور اصلاح اشتباهات سه مساله را باید در نظر داشت:

1) وقت شناسی (Timeliness): به محض وقوع اشتباه می باید برای جمع آوری وانتشار اطلاعات صحیح تلاش واقدام کرد.

2) شفافیت (Clarity): اغلب اشتباهات ازناکامی وناتوانی دربیان واضح مطلب موردنظر ناشی می شود. در ارایه اطلاعات همواره از اصل وضوح و شفافیت پیروی شود.

3) اقدام اصلاحی (Remedial) : با این فرض که ممکن است مردم بر اثر اشتباه صورت گرفته، گمراه شده و بخاطر آن بدعمل کنند، تعهد اخلاقی حکم می کند که مطلب اصلاح شده و منتشر شود.

راههای کاربردی مقابله با اشتباهات به شرح زیر است:

الف ) با تمام سازمانهای خبری که گزارش اصلی را دریافت کرده اند بوسیله تلفن ، فکس ویاهرامکان دیگری تماس برقرار کرد.

ب ) واقعیات را توضیح داد.

ج ) درصورت لزوم از اقدامات دیگری چون تبلیغات در روزنامه ها یا رسانه های همگانی استفاده کرد.

روابط عمومی های فعال دربخشهای دولتی باید بخاطر داشته باشند که نهادهایی دموکراتیک، آسیب پذیر ودرعین حال ماندگار هستند. صرف ارایه خدمات انحصاری نمی تواند مجوزی برای تخلف ویا دروغگویی ونشر اطلاعات یک جانبه و یا جانبدارانه به ذینفعان باشد. این امر در درازمدت و گاهی حتی کوتاه مدت آسیب جدی بدنبال داشته وسبب بی اعتمادی مردم به دستگاه وگاهی مجموعه دولت می شود. بدبینی های مردم ریشه دربی اعتمادی دارد وآن می تواند مردم را نسبت به مشارکتهای مختلـف بی علاقه سازد.

روابط عمومی ها به ویژه در سیستم دولتی باید بدانند که دمکراسی با اعتماد مردم ادامـــه می یابد و همه کسانیکه دردولت فعالیت می کنند، تعهد اخلاقی دارند تا به این اعتماد احترام گذاشته وامین امانتهای مردم باشند. همواره باید اعتماد وحمایت مردم را جلب کرد وگرنه آنها ازحمایتشان منصرف شده ودریغ خواهند کرد.

روابط عمومی سازمانهای دولتی باید بپذیرند که روابط عمومی یک فرصت طلایی برای خدمت به مردم و تنها روابط عمومی اخلاقی، روابط عمومی پیروز وسربلند است .صداقت، امانت وحقیقت اساس یک ارتباط اخلاقی است اما کاربرد گزینشی حقایق همیشه به ضرر افراد و جامعه است و مردم پنهان کاریها و مسامحه کاریها را هرگز نخواهند پذیرفت، درستکاری رمز پایداری و ماندگاری روابط عمومی خواهد بود.


بانک مقالات ارتباطات اجتماعی