موطن اصلی این درخت از آمریكای جنوبی ویرزیل می باشدكه پس ازكشف آمریكا توسط پرتقالیها به سایر نقاط دنیا برده شد . امروزه كشور هندوستان بزرگترین تولید كنندهٔ این محصول بوده وجنوب غربی این كشور ازمراكز عمدهٔ كاشت می باشد .
مقاومت درختچهٔ كاشو نسبت به كم آبی بیشتر از درخت انبه است ، اما در مقابل سرما حساستر از انبه می باشد .
● ارزش غذایی میوه :
تركیب شیمیایی این میوه بدین قرار است كه :
* گلوكز یا لوولز ۹%-۷%
* اسید تانیك ۵.۰درصد (این ماده باعث گس شدن طعم میوه می شود)
* مواد معدنی ۱۲%
* مغز دركاشو علاوه بر طعم مطبوعی كه دارد ، ۱۵% پروتئین و ۴۰% چربی هم دارد.
● شرایط آب وهوایی ومحیط كاشت :
همان طوری كه ذكر گردید كاشو بومی مناطق گرمسیری است و طبعاً درمناطقی كه دارای اینگونه آب وهوا باشد رشد خوبی دارد . درخت در بدترین وكم عمق ترین خاكها رویش دارد ومحصول میدهد ولی خاكهای عمیق ولیمونی باعث افزایش باردهی ورشد بهتر درخت میگردد .
● میوهٔ كاشو :
میوهٔ حقیقی دراین درخت محتوی مغز یعنی قسمت خوراكی میوه می باشد . میوه دارای قسمتی لوبیایی شكل ، و در انتها نسبتا طویل و متورم است كه در داخل این برآمدگی مغز یا قسمت خوراكی میوه قرار دارد كه پس ازرسیدن كامل میوه و برداشت بایستی مغز میوه را برای عرضه به بازار از پوست آن جدا بنمایند .
سه تاچهار هفته پس ازباز شدن گل وتشكیل میوه یعنی تلقیح گلهای ماده دم گل شروع به رشد كرده و ۳-۲ ماه بعد كه میوهٔ حقیقی كاملا رسید رشد دم میوه نیز به حداكثر رسیده جسمی نرم وگوشتی با طعم كمی ترش كه بسیار معطراست تولید می كند . این شبه میوه یا دم گل متورم و برای تهیهٔ یك نوع شراب و یا مصرف به صورت تازه خوری به عنوان میوه مورد استفاده قرار میگیرد . درموقع رسیدن كامل ، قطر دم میوه به ۵-۴ و طول آن به۱۰-۵ سانتیمتر می رسد و رنگ آن صورتی یا زرد می گردد .
مغز بادام هندی كه دارای مقدار زیادی چربی می باشد خیلی زود تند و فاسد می گردد یعنی چربی آن درمجاورت اكسیژن هوا اكسید می شود . برای حمل این محصول به نقاط دوردست باید آنها را درجعبه های فلزی قابل نفوذبه هوا قرار دهند و پس از پركردن جعبهٔ اول هوای داخل آنرا خارج نموده و به جای آن گاز دی اكسید كربن وارد كرده و درجعبه را مسدود نمایند ، بدین طریق می توان مغز كاشو را تا دو سال بدون اینكه فاسد شود ، نگاهداری كرد .
● ازدیاد درخت كاشو :
این درخت گرمسیری همیشه سبز حساس ، كه عمدتا درهندوستان پرورش داده می شود ، معمولا با بذر تكثیر گردیده و برای انجام این عمل ۳-۲ عدد بذر ، مستقیما درباغ كاشته می شود (به علت اینكه انتقال نهال های جوان توام با اشكالاتی است از كشت آن درخزانه صرف نظر می نمایند) . بعد از رویش بذور یك عدد ازآنها را نگه داشته و بقیه را حذف می نمایند .
با اینكه بذرهای درخت هیچ نوع ركود بذری ندارند ، اما بذور راباید باقرار دادن درآب ، ازنظر وجود جنین مورد آزمایش قرار داد (بذور غوطه ور حذف می شوند) . جوانه زنی درمدت ۲۰-۱۵ روز صورت می گیرد .
همانطوری كه گفته شد نهال ها قدرت انتقال ندارند و به همین جهت درحالتی كه بخواهیم آنها را بعد از رویش به زمین اصلی انتقال داده و نسبت به كاشتشان اقدام كنیم ، ازگلدان های توربی استفاده می نمائیم ؛ بدین صورت كه بذور را درگلدانهای توربی كاشته و در زمان انتقال توام با گلدان ، گیاهان جوان را هم در زمین اصلی می كاریم . بنابراین گلدان با نهال ها در داخل خاك قرار می گیرد ، و به مرور پوسیده و از بین می رود .
● كاشت درخت :
این درخت در دورهٔ جوانی رشد سریعی دارد ولی طول عمر آن كم است و حدود بیست سال زندگی می كند ، درحالی كه درخت انبه و پسته كه با بادام هندی در یك خانواده قرار دارند تا یكصد سال عمر می كنند .
بیشتر محصول كاشو از درختانی كه در نامرغوب ترین اراضی و بطور وحشی و خودرو سبز شده اند ، جمع آوری می گردد . منتها باغهای كاشته شده هم نسبتا زیاد است و درختی كه درزمین مرغوب كاشته شده و مورد مراقبت قرار می گیرد ، محصول بیشتری می دهد .
فاصلهٔ كاشت درخت كاشو در باغات دیم و اراضی نامرغوب درحدود ۱۸متر درهر جهت ، ودر اراضی زراعتی حاصلخیز با آبیاری ،۱۲ -۱۰متر می باشد .
* نكتــه :
نیاز درخت كاشو نسبت به گرده افشانی زیاد بوده ، و میزان دگرگشنی درآن كم است .